سفرنامه 1 (فال)

وقتی به درب خانه ایشان در کنار مسجد جامع فال رسیدیم، علی رغم مشغله کاری، با رویی گشاده و برخوردی صمیمی پذیرای ما بود و به پرسش های ما پاسخ هایی دقیق داد. به خود اجازه ندادیم که دعوت گرم ایشان به منزلشان را بپذیریم. ایشان پس از آشنایی با اصل و نصب ما توضیحاتی نیز راجع به اجداد ما دادند، مثلا اینکه در گذشته درخت کُنار کهنی معروف به "کُنار حسین عبداللهی" یعنی حسین فرزند عبداللّه توسط پدربزرگ دوستم (به همین اسم) از اهالی وراوی که در فال ازدواج نموده در فال کاشته شده و متاسفانه چندی پیش قطع شده است. زیاد مزاحم ایشان نشدیم و پیش از خداحافظی، یادگاری ایشان یعنی دو جلد از کتابهای چاپ شده ایشان را با ا